هميشه وقت رفتن هاي هر روزه دلت لبريز صدها واژه رنگ جدائي ست... به عنوان مثال، همين تا بعد و فعلاً با اجازه... و اما وقت برگشتن چنين نيست... مگر يک قطره بارانِ اشاره؛ که آنهم کاملا بودِ [ا]تّفاقي، نه ببخشيد اشتباهي... بماند رمز و راز فرق اتفاقي اشتباهيتو انگاري ذهابت را بداني مشتري و حق به جانب؛ و من را با سؤالاتت زني مهر اجانب... راست مي گويم؛ به يادآور  پيام اشتباهي را که  وقتش با اذان صبح همراه بود... اگر زيبا بسي بود آن پيام آسماني... ولي افسوس و  صد افسوس...؛ اشتباهي بود اتفاقي. يا اَباعَبْدِاللَّهِ اِنّي اَتَقَرَّبُ اِلي اللَّهِ وَ اِلي رَسُولِهِ وَ اِلي اميرِالْمُوْمِنينَ وَ اِلي فاطِمَهَ وَ اِلَي الْحَسَنِ وَ اِلَيْکَ بِمُوالاتِك

http://s8.picofile.com/file/8280807476/photo_2017_01_01_14_54_09.jpg